Helemaal
in het begin van onze kwekerij, in de stal van Dirks grootmoeder, hebben
we een hele koude winter meegemaakt. Het was buiten -16 graden. Dus hadden
we in de stal een kacheltje geplaatst en isolatie tussen kooien gestoken.
Je moet je soms behelpen met de dingen die je hebt.
Een moederrat had een nestje jongen geworpen in een houten huisje met veel nestmateriaal.
's Avonds kom ik nog even naar de dieren kijken met de buurvrouw en 1 van de jonge ratten was uit het nest gesukkeld en voelde volledig onderkoelt aan. Het diertje was amper twee weken oud.
Er zat gewoon geen leven meer in.
De buurvrouw dacht dat het jong verloren was en de tranen stonden in haar ogen.
Ik nam het jong uit het nest en begon het boven de kachel te masseren en licht te blazen in zijn mondje. Zo bleef ik wel een kwartier doorgaan, als het niet langer was.
Opeens zuchtte het diertje. Ik riep dat het terug ademde en mijn buurvrouw zei dat ik gek was.
Uiteindelijk, geloof het of niet, is het diertje er door gekomen. Toen het terug ademde in mijn handen heb ik nadien nooit meer dat zelfde gevoel gehad als toen. Het was magisch !